بهمن

۹ بهمن , ۱۳۸۴
یخ بندان,سرما

هوا سرد است

آسمان هم چون دریاچه یخ زده است تن‌های عریان به خود می‌لرزند خورشید با همه قهر کرده است و قورباغه‌ای در اعماق، بیهوده انتظار سنجاقک‌ها را می‌کشد!
۳ بهمن , ۱۳۸۴
جنون

لحظه جنون

چه دلپذیر بود لحظه جنون! ***** نفس که عاشق شد؛ پرنده، خسته بر زمین افتاد. و حالا باد چنان می‌وزد که انگار هیچ‌وقت کسی در این دشت نبوده است. در شهر هنوز هم گل می‌روید و خار همچنان به دستان کودک فرو می‌رود. شاعری در شهر آواره است؛ او می گرید و کسی نمی‌فهمد. ظلم اینست؛ کسی می‌گرید و نمی‌فهمد. باد در شهر پیچیده است؛ هو، هو ... و دیگر کسی صدای خش خش برگهای […]
۱۱ دی , ۱۳۸۴
عشق

شرک

"گُلی" را عاشقانه دوست داشتم! "گُلی" را عاشقانه می‌پرستیدم! آری، من مشرک شدم! امّا "شرک" من خود مشرکِ "گُلی" دیگر بود! و او نیز خود ... و ... ***** روزی از "شاهد" شنیدم که می‌گفت: "محکوم به بی‌تعادلی هستیم" امّا چه کس؛ چنین خصمانه؛ ما را به "بی‌تعادلی" محکوم کرد؟!